no wiit wäg (geschrieben von acht, im März 2005) 01. Jetzt lehn ich mich erscht mal zrugg, s'Album isch abgmischt. Z'erscht "Vorgschmack" dänn "3", jetzt gnüss ich de de Nachtisch, was Fakt isch, es wiiters Jahr isch vergange, händ eus in Arbeit verfange, um Klarheit z'erlange, mänge Tag isch vergange, womer zwiifled händ, jetzt haltemer am Änd, nach 15 Mönet, euses Baby ide Händ. S'isch einiges passiert, sit de erschte Versüech, ich frög mich, simmer scho riif, oder isch's eher no z'früeh? Gsehne die drü, voller Tatedrang, es Ziil vor Auge, doch mir stönd no am Start, wie wird das Spiel verlaufe? Jede Schritt isch ungwüss, und de Wäg isch steinig, doch wer dihei bliibt, verlürt, da simmer eus einig. Drum zieh mer los, uf dem Spielfäld, setzed alles uf ei Charte, mir wüssed, wo mer hiwänd. S'Spieländ isch in Sicht, en schwindend chliine Liächtfläck, euses Ziil isch bestimmt, doch befindet sich's no wiit wäg.